श्री गुरुचरित्र – अध्याय नववा | रजकास वरदान | श्रीनृसिंह सरस्वती

 

◆ श्री गुरुचरित्र – अध्याय नववा : परिचय

श्री गुरुचरित्र हा श्री दत्तात्रेय परंपरेतील अत्यंत पवित्र ग्रंथ आहे. या ग्रंथात ५२ अध्याय आहेत . नववा अध्याय 'रजकास वरदान' या नावाने ओळखला जातो. या अध्यायात श्रीपाद श्रीवल्लभ यांनी आपल्या निस्सीम भक्त रजकाला (धोब्याला) दिलेल्या वरदानाची कथा सांगितली आहे. ही कथा भक्ती, वैराग्य, इच्छा आणि गुरूकृपा या विषयांचा सुंदर मेळ घालते.

◆ अध्याय नववा – कथासारांश

पार्श्वभूमी: श्रीपाद श्रीवल्लभ कुरवपुर येथे वास्तव्यास होते. ते रोज गंगा नदीवर स्नानासाठी जात असत.

भक्त रजक: त्या गावात एक रजक (धोबी) राहत असे. तो अत्यंत भाविक होता. श्रीगुरूंना पाहताच तो हातातले काम ठेवून साष्टांग नमस्कार करीत असे.

गुरूंची कृपा: एकदा श्रीपाद त्याला म्हणाले, "मी तुझ्या भक्तीवर प्रसन्न आहे. तू कष्टाची कामे करतोस, त्यामुळे प्रत्येक वेळी मला नमस्कार करणे आवश्यक नाही." . या आपुलकीमुळे रजक अधिकच भक्तिमय झाला. त्याने संसारचिंता टाकली आणि गुरूंच्या मठाची आंगण झाडणे, सडासंमार्जन करणे अशी सेवा आवडीने करू लागला.

रजकाचा विचार: वैशाख महिन्यात एक दिवशी रजक गंगेच्या काठावर कपडे धुत असताना, एक यवन (म्लेच्छ) राजा आपल्या स्त्रिया, सैन्य, हत्ती, घोडे व अलंकृत सेवकांसह नौकाविहारासाठी आला . तो राज्याचे ऐश्वर्य, वैभव आणि आनंद पाहून रजकाच्या मनात विचार आला की, "हा राजा किती भाग्यवान आहे! याने पूर्वजन्मी कोणत्या देवाची किंवा गुरूची आराधना केली म्हणून या जन्मी इतके सुख प्राप्त झाले? आपल्या नशिबी मात्र कष्टच आहेत."

गुरूंचा उपदेश: श्रीगुरूंनी त्याचे मनोगत ओळखले. त्यांनी रजकाला विचारले, "तुला राज्यभोग हवा का?" रजकाने होकार दिला, परंतु असेही सांगितले की त्याला या जन्मी वृद्धापकाळी भोग नकोत, तर पुढील जन्मी बालपणापासूनच ते भोग हवे आहेत . त्याचबरोबर त्याने गुरूंना विनंती केली की, पुढील जन्मीही ते त्याची दया-कृपा ठेवावीत.

वरदान: रजकाची अशी इच्छा पाहून श्रीपादांनी त्याला आशीर्वाद दिला की, पुढील जन्मी तो यवन (म्लेच्छ) राजा होईल. त्या जन्मी वृद्धापकाळी श्रीगुरू स्वतः 'नृसिंहसरस्वती' या नावाने त्याला भेटतील आणि त्याला ज्ञान देऊन पूर्वजन्माची आठवण करून देतील . रजकाने 'तथास्तु' म्हणत हे वरदान स्वीकारले. तो घरी गेला आणि काही वेळातच त्याने प्राण सोडले . पुढे कथेनुसार, त्याने बेदर (वैदुरानगरी) येथील राजवंशात जन्म घेतला.

अध्यायाचा शेवट: कथा सांगून सिद्धयोगी नामधारकाला म्हणतो, "श्रीपादांच्या वास्तव्याने कुरवपूर पवित्र झाले. अवतारकार्य पूर्ण होताच, श्रीगुरु आश्विन वद्य द्वादशीस मृग नक्षत्रात गंगेत लीन झाले (अदृश्य झाले). ते लौकिकदृष्ट्या अदृश्य असले तरी सूक्ष्म रूपाने तेथेच आहेत. भक्तांना आजही त्यांच्या अस्तित्वाची प्रचिती येते."

---

◆ अध्याय नववा – संपूर्ण ओव्या (१ ते ५२) मराठी अर्थासह

प्रार्थना:

श्रीगणेशाय नमः ॥

१. ऐकोनि सिद्धाचे वचन । नामधारक करी नमन ।

विनवीत कर जोडून । भक्तिभावे करोनिया ॥

अर्थ: सिद्धांचे वचन ऐकून नामधारक त्यांना नमस्कार करतो. भक्तिभावाने हात जोडून विनंती करतो.

२. श्रीपाद कुरवपुरी असता । पुढे वर्तली कैसी कथा ।

विस्तारूनि सांग आता । कृपामूर्ति दातारा ॥

अर्थ: श्रीपाद कुरवपुरी असताना पुढे कशी कथा घडली, ती विस्ताराने सांगा, हे कृपामूर्ती दातारा.

३. सिद्ध म्हणे नामधारका । पुढे कथा अपूर्व देखा ।

तया ग्रामी रजक एका । सेवक झाला श्रीगुरूचा ॥

अर्थ: सिद्ध नामधारकाला म्हणतो – पुढची कथा अपूर्व आहे. त्या गावी एक रजक (धोबी) होता, तो श्रीगुरूंचा सेवक झाला.

४. भक्तवत्सल श्रीगुरुराव । जाणोनि शिष्याचा भाव ।

विस्तार करोनि भक्तीस्तव । निरोपित गुरुचरित्र ॥

अर्थ: भक्तवत्सल श्रीगुरूंनी शिष्याचा भाव जाणून, भक्ती स्तुतीचा विस्तार करून गुरुचरित्र सांगितले.

५. नित्य श्रीपाद गंगेसी येती । विधिपूर्वक स्नान करिती ।

लोकव्यवहार संपादिती । त्रयमूर्ति आपण ॥

अर्थ: श्रीपाद रोज गंगेस येतात व विधिपूर्वक स्नान करतात. आपणच त्रिमूर्ती (ब्रह्मा-विष्णु-शिव) असूनही लोकाचार पाळतात.

६. ज्याचे दर्शन गंगास्नान । त्यासी कायसे आचरण ।

लोकानुग्रहाकारण । स्नान करीत परियेसा ॥

अर्थ: ज्यांचे दर्शन हेच गंगास्नान आहे, त्यांना वेगळ्या आचरणाची गरज नाही. तरी लोकांवर कृपा करण्यासाठी ते स्नान करतात.

७. वर्तता ऐसे एके दिवशी । श्रीपाद यति येती स्नानासी ।

गंगा वहात असे दशदिशी । मध्ये असती आपण ॥

अर्थ: असे असताना एका दिवशी श्रीपाद यती स्नानास आले. गंगा सर्व दिशांना वाहत होती आणि ते तिच्या मध्यभागी उभे होते.

८. तया गंगातटाकांत । रजक असे वस्त्रे धूत ।

नित्य येऊनि असे नमित । श्रीपादगुरुमूर्तीसी ॥

अर्थ: त्या गंगेच्या तीरावर रजक कपडे धुत होता. तो रोज येऊन श्रीपाद गुरुमूर्तींना नमस्कार करीत असे.

९. नित्य त्रिकाळ येवोनिया । दंडप्रणाम करोनिया ।

नमन करी अतिविनया । मनोवाक्यकर्म ॥

अर्थ: तो दिवसातून तीन वेळा येऊन दंडवत (साष्टांग) प्रणाम करीत असे आणि मन, वचन व कर्माने अत्यंत नम्रतेने नमन करीत असे.

१०. वर्तता ऐसे एके दिवशी । आला रजक नमस्कारासी ।

श्रीपाद म्हणती तयासी । एकचित्ते परियेसा ॥

अर्थ: असे असताना एके दिवशी रजक नमस्कारासाठी आला. तेव्हा श्रीपाद त्याला एकाग्रतेने म्हणाले.

११. श्रीपाद म्हणती रजकासी । का नित्य कष्टतोसी ।

तुष्टले मी तुझ्या भक्तीसी । सुखे राज्य करी आतां ॥

अर्थ: श्रीपाद रजकाला म्हणाले – तू नित्य कशाला कष्ट करतोस? मी तुझ्या भक्तीवर संतुष्ट झालो आहे. आता सुखाने राज्य कर.

१२. ऐकता गुरूचे वचन । गाठी बांधी पल्लवी शकुन ।

विनवीतसे कर जोडून । सत्यसंकल्प गुरुमूर्ति ॥

अर्थ: गुरूंचे वचन ऐकताच रजकाने ते हृदयात धरले (गाठी बांधली). हात जोडून सत्यसंकल्प गुरुमूर्तींना विनवीतो.

१३. रजक सांडी संसारचिंता । सेवक जाहला एकचित्ता ।

दुरोनि करी दंडवता । मठा गेलिया येणेचि परी ॥

अर्थ: रजकाने संसारचिंता सोडली व तो एकचित्त सेवक झाला. तो दूरूनच दंडवत करीत असे आणि मठात गेल्यावरही त्याच पद्धतीने सेवा करीत असे.

१४. ऐसे बहुत दिवसांवरी । रजक तो सेवा करी ।

आंगण झाडी प्रोक्षी वारी । नित्य नेमे येणे विधी ॥

अर्थ: असे बरेच दिवस रजक सेवा करीत राहिला. तो आंगण झाडी, पाणी शिंपडी, झाडू-पाणी करीत असे. हा त्याचा रोजचा नियम होता.

१५. असता एके दिवशी देखा । वसंतऋतु वैशाखा ।

क्रीडा करीत नदीतटाका । आला राजा म्लेच्छ एक ॥

अर्थ: एका दिवशी वसंत ऋतूत (वैशाख महिन्यात) एक म्लेच्छ (यवन) राजा नदीकाठी क्रीडा करत आला.

१६. स्त्रियांसहित राजा आपण । अलंकृत आभरण ।

क्रीडा करीत स्त्रिया आपण । गंगेमधून येतसे ॥

अर्थ: राजा आपल्या स्त्रियांसह अलंकारांनी सज्ज होऊन गंगेत क्रीडा करत होता.

१७. सर्व दळ येत दोनी थडी । अमित असती हस्ती घोडी ।

मिरविताती रत्नकोडी । अलंकृत सेवकजन ॥

अर्थ: दोन्ही तीरांवर सर्व सैन्य, असंख्य हत्ती-घोडे, रत्नांच्या माळा, आणि अलंकृत सेवक मिरवत होते.

१८. ऐसा गंगेच्या प्रवाहात । राजा आला खेळत ।

अनेक वाद्यनाद गर्जत । कृष्णावेणि थडियेसी ॥

अर्थ: असा राजा गंगेच्या प्रवाहात खेळत आला. अनेक वाद्यांचा गजर होत होता. तो कृष्णा-वेणी (चंद्रभागा) नदीच्या तीरावर आला.

१९. रजक होता नमस्कारित । शब्द झाला तो दुश्चित ।

असे गंगेत अवलोकित । समारंभ राजयाचा ॥

अर्थ: रजक नमस्कार करीत होता. त्याचे लक्ष विचलित झाले. तो गंगेत असलेला राजाचा समारंभ पाहत राहिला.

२०. विस्मय करी बहु मानसी । जन्मोनिया संसारासी ।

जरी न देखिजे सौख्यासी । पशुसमान देह आपुला ॥

अर्थ: तो मनात खूप विस्मय पावला. विचार करू लागला – जन्माला येऊन जर सुख दिसले नाही, तर हा देह पशूसमान आहे.

२१. धन्य राज्याचे जिणे । ऐसे सौख्य भोगणे ।

स्त्रिया वस्त्रे अनेक भूषणे । कैसा भक्त ईश्वराचे ॥

अर्थ: राज्याचे जीवन धन्य आहे, असे सुख भोगणारा. स्त्रिया, वस्त्रे, अनेक भूषणे – हा ईश्वराचा कसा भक्त असेल?

२२. कैसे याचे आर्जव फळले । कवण्या देवा आराधिते ।

कैसे श्रीगुरु असती भेटले । मग पावला ऐसी दशा ॥

अर्थ: याची सेवा (आर्जव) कशी फळली? कोणत्या देवाची आराधना केली? श्रीगुरू कसे भेटले, मग त्याला अशी दशा प्राप्त झाली?

२३. ऐसे मनी चिंतित । करीतसे दंडवत ।

श्रीपादराय कृपावंत । वळखिली वासना तयाची ॥

अर्थ: असा मनात विचार करीत तो दंडवत करीत होता. कृपावंत श्रीपादरायांनी त्याची अंतरंग इच्छा ओळखली.

२४. भक्तवत्सल श्रीगुरुमूर्ति । जाणोनि अंतरी त्याची स्थिति ।

बोलावूनिया पुसती । काय चिंतिसी मनांत ॥

अर्थ: भक्तवत्सल श्रीगुरूंनी त्याची अंतरस्थिती जाणून, त्याला बोलावून विचारले – तू मनात काय चिंतन करतो आहेस?

२५. रजक म्हणे स्वामीसी । देखिले दृष्टी रायासी ।

संतोष झाला मानसी । केवळ दास श्रीगुरूचा ॥

अर्थ: रजक म्हणाला – स्वामी, मी राजाला डोळ्यांनी पाहिले. मनात संतोष झाला, पण मी तर केवळ श्रीगुरूंचा दास आहे.

२६. पूर्वी आराधोनि देवासी । पावला आता या पदासी ।

म्हणोनि चिंतितो मानसि । कृपासिंधु दातारा ॥

अर्थ: पूर्वी देवाची आराधना करून तो या पदाला पावला, असे म्हणून मी मनात चिंतन करतो आहे, हे कृपासिंधू दातारा.

२७. ऐसे अविद्यासंबंधेसी । नाना वासना इंद्रियांसी ।

चाड नाही या भोगासी । चरणी तुझे मज सौख्य ॥

अर्थ: असे अविद्येच्या संबंधाने इंद्रियांना नाना वासना असतात. पण मला या भोगांची इच्छा नाही; तुझ्या चरणीच माझे सुख आहे.

२८. श्रीपाद म्हणती रजकासी । जन्मादारभ्य कष्टलासी ।

वांछा असे भोगावयासी । राज्यभोग तमोवृत्ति ॥

अर्थ: श्रीपाद रजकाला म्हणाले – जन्मापासून तू कष्ट केलेस. तुझी राज्यभोगाची इच्छा आहे, ही तमोगुणाची वृत्ती आहे.

२९. निववी इंद्रिये सकळ । नातरी मोक्ष नव्हे निर्मळ ।

बाधा करिती पुढे केवळ । जन्मांतरी परियेसी ॥

अर्थ: इंद्रिये समाधानाने निववली नाहीत, तर मोक्ष निर्मळ होत नाही. ती पुढील जन्मात बाधा करतात.

३०. तुष्टवावया इंद्रियांसी । तुवा जावे म्लेच्छवंशासी ।

आवडी जाहली तुझे मानसी । राज्य भोगी जाय त्वरित ॥

अर्थ: इंद्रियांना तुष्ट करण्यासाठी तुला म्लेच्छ वंशात जावे लागेल. तुला मनात राज्यभोगाची आवडी निर्माण झाली आहे, म्हणून तू लवकरच राज्य भोगशील.

३१. ऐकोनि स्वामीचे वचन । विनवी रजक कर जोडून ।

कृपासागरू तू गुरुराज पूर्ण । उपेक्षू नको म्हणतसे ॥

अर्थ: स्वामीचे वचन ऐकून रजक हात जोडून विनवीतो – हे कृपासागरा, तू पूर्ण गुरूराज आहेस. मला उपेक्षित करू नकोस.

३२. अंतरतील तुझे चरण । द्यावे माते पुनर्दर्शन ।

तुझा अनुग्रह असे कारण । ज्ञान द्यावे दातारा ॥

अर्थ: तुझ्या चरणांचे स्मरण सदा राहावे. मला पुन्हा दर्शन द्यावे. तुझा अनुग्रह हेच कारण आहे. ज्ञान द्यावे, हे दातारा.

३३. श्रीगुरु म्हणती तयासी । वैदुरानगरी जन्म घेसी ।

भेटी देऊ अंतकाळासी । कारण असे येणे आम्हा ॥

अर्थ: श्रीगुरू त्याला म्हणाले – तू वैदुरानगरीत जन्म घेशील. अंती (वृद्धापकाळी) आम्ही तुला भेटू, यासाठी आम्हाला येणे कारण आहे.

३४. भेटी होतांचि आम्हांसी । ज्ञान होल तुझे मानसी ।

न करी चिंता भरवसी । आम्हा येणे घडेल ॥

अर्थ: आमची भेट होताच तुला ज्ञान होईल. याची खात्री म्हणून चिंता करू नकोस. आम्ही येऊ.

३५. आणिक कार्यकारणासी । अवतार घेऊ परियेसी ।

वेष धरोनि संन्यासी । नाम नृसिंहसरस्वती ॥

अर्थ: इतर कार्यांसाठी आम्ही पुन्हा अवतार घेऊ. संन्यासी वेष धारण करून 'नृसिंहसरस्वती' या नावाने आम्ही येऊ.

३६. ऐसे तया संबोधूनि । निरोप देती जाय म्हणोनि ।

रजक लागला तये चरणी । नमस्कारीत तये वेळी ॥

अर्थ: असे सांगून श्रीगुरू त्याला जाण्याचा निरोप देतात. रजक त्यांच्या चरणी लागतो व त्या वेळी नमस्कार करतो.

३७. देखोनि श्रीगुरु कृपामूर्ति । रजकासी जवळी पाचारिती ।

इह भोगिसी की पुढती । राज्यभोग सांग मज ॥

अर्थ: श्रीगुरू कृपामूर्ती रजकाला जवळ बोलावून विचारतात – हे राज्यभोग तू इह (या जन्मी) भोगशील की पुढे?

३८. रजक विनवीत श्रीपादासी । झालो आपण वृद्धवयेसी ।

भोग भोगीन बाळाभ्यासी । यौवनगोड राज्यभोग ॥

अर्थ: रजक श्रीपादांना विनवीतो – मी आता वृद्ध झालो आहे. राज्यभोग मी बालपणापासून यौवनातच भोगू इच्छितो.

३९. ऐकोनि रजकाचे वचन । निरोप देती श्रीगुरु आपण ।

त्वरित जाई रे म्हणोन । जन्मांतरी भोगी म्हणती ॥

अर्थ: रजकाचे वचन ऐकून श्रीगुरू त्याला निरोप देतात – त्वरित जा, पुढील जन्मी भोग, असे म्हणतात.

४०. निरोप देता तया वेळी । त्यजिला प्राण तत्काळी ।

जन्माता झाला म्लेच्छकुळी । वैदुरानगरी विख्यात ॥

अर्थ: निरोप देताच त्या वेळी रजकाने तत्काळ प्राण सोडले. तो प्रसिद्ध वैदुरानगरीतील म्लेच्छ कुळात जन्माला आला.

४१. ऐसी रजकाची कथा । पुढे सांगून विस्तारता ।

सिद्ध म्हणे नामधारका आता । चरित्र पुढती अवधारी ॥

अर्थ: अशी रजकाची कथा विस्ताराने सांगून सिद्ध नामधारकाला म्हणतो – आता पुढील चरित्र ऐक.

४२. ऐसे झालीया अवसरी । श्रीपादराय कुरवपुरी ।

असता महिमा अपरंपारी । प्रख्यात असे परियेसा ॥

अर्थ: अशा प्रकारे श्रीपादराय कुरवपुरी असताना त्यांची महिमा अपरंपार व प्रख्यात होती.

४३. महिमा सकळ सांगता । विस्तार होईल बहु कथा ।

पुढील अवतार असे ख्याता । सांगेन एक नामधारका ॥

अर्थ: सर्व महिमा सांगता येत नाही, विस्तार खूप होईल. पुढील अवतार प्रसिद्ध आहे, तो सांगतो, हे नामधारका.

४४. महत्त्व वर्णावया श्रीगुरूचे । शक्ति कैची या वाचे ।

नवल हे अमृतदृष्टीचे । स्थानमहिमा ऐसा ॥

अर्थ: श्रीगुरूंच्या महत्त्वाचे वर्णन करण्यास या वाचेत काय सामर्थ्य आहे? ही तर अमृतदृष्टीची नवलाई आहे. स्थानाची महिमा अशी आहे.

४५. श्रीगुरु राहती जे स्थानी । अपार महिमा त्या भुवनी ।

विचित्र जयाची करणी । दृष्टान्ते तुज सांगेन ॥

अर्थ: श्रीगुरू ज्या स्थानी राहतात, त्या भूमीची महिमा अपार असते. त्यांची कृती विचित्र असते; ते उदाहरणाने तुला सांगतो.

४६. स्थानमहिमाप्रकार । सांगेन ऐक एकाग्र ।

प्रख्यात असे कुरवपूर । मनकामना पुरती तेथे ॥

अर्थ: स्थानमहिमेचा प्रकार एकाग्रतेने ऐक. कुरवपूर प्रख्यात आहे; तेथे मनोकामना पूर्ण होतात.

४७. ऐसे कित्येक दिवसांवरी । श्रीपाद होते कुरवपुरी ।

कारण असे पुढे अवतारी । म्हणोनि अदृश्य होते तेथे ॥

अर्थ: असे काही दिवस श्रीपाद कुरवपुरी होते. पुढील अवताराचे कारण असल्याने ते तेथे अदृश्य झाले.

४८. आश्विन वद्य द्वादशी । नक्षत्र मृगराज परियेसी ।

श्रीगुरु बैसले निजानंदेसी । अदृश्य झाले गंगेत ॥

अर्थ: आश्विन वद्य द्वादशीला, मृग नक्षत्र असताना, श्रीगुरु निजानंदात बसले व गंगेत अदृश्य झाले.

४९. लौकिकी दिसती अदृश्य जाण । कुरवपुरी असती आपण ।

श्रीपादराव निर्धार जाण । त्रयमूर्तींचा अवतार ॥

अर्थ: ते लौकिक दृष्टीने अदृश्य झाले, तरी कुरवपुरी ते आहेतच. श्रीपादराव हा त्रिमूर्तींचाच अवतार आहे.

५०. अदृश्य होवोनि तया स्थानी । श्रीपाद राहिले निर्गुणी ।

दृष्टान्त सांगेन विस्तारोनि । म्हणे सरस्वतीगंगाधर ॥

अर्थ: त्या स्थानी अदृश्य होऊन श्रीपाद निर्गुण राहिले. हे उदाहरण विस्ताराने सरस्वतीगंगाधर सांगतो.

५१. जे जन असती भक्त केवळ । त्यांसी दिसती श्रीगुरु निर्मल ।

कुरवपूर क्षेत्र अपूर्व स्थळ । असे प्रख्यात भूमंडळी ॥

अर्थ: जे भक्त असतात, त्यांना श्रीगुरू निर्मल दिसतात. कुरवपूर हे अपूर्व क्षेत्र भूमंडळी प्रख्यात आहे.

५२. सिद्ध सांगे नामधारकासी । तेचि कथा विस्तारेसी ।

सांगतसे सकळिकांसी । गंगाधराचा आत्मज ॥

अर्थ: सिद्ध नामधारकाला तीच कथा विस्ताराने सांगतो. गंगाधराचा (सरस्वतीगंगाधर) आत्मज (लेखक) सर्वांना सांगतो.

---

इति श्रीगुरुचरित्रपरमकथाकल्पतरौ श्रीनृसिंहसरस्वत्युपाख्याने सिद्धनामधारकसंवादे रजकवरप्रदानं नाम नवमोऽध्यायः ॥९॥

---

◆ अध्यायाचे महत्त्व

हा अध्याय गुरू भक्ती, इंद्रियनिग्रह, आणि गुरूंच्या दिव्य कृपेचे महत्त्व सांगतो. रजकाच्या कथेतून दोन महत्त्वाचे संदेश मिळतात:

१. गुरूकृपा सर्वोच्च – रजक सामान्य धोबी होता, पण त्याच्या निर्भळ भक्तीमुळे श्रीगुरूंनी त्याला वरदान दिले. भक्ती आणि गुरूंची कृपा यामुळे जीवनाचा कायापालट होऊ शकतो .

२. इच्छा आणि भोग – रजकाच्या मनात राज्यभोगाची इच्छा उत्पन्न झाली. श्रीगुरूंनी ती वासना पूर्ण करण्याचाच मार्ग दाखवला, कारण अतृप्त इच्छा मोक्षात अडथळा आणतात. त्याचबरोबर गुरूंनी हेही स्पष्ट केले की भोग हे अंतिम सत्य नाहीत आणि त्यांना तृप्त करण्यासाठी पुढील जन्म घ्यावा लागतो .

---

◆ सारांश

बाब तपशील

ग्रंथ श्री गुरुचरित्र

अध्याय नववा (९)

कथानक रजकास वरदान

मुख्य पात्रे श्रीपाद श्रीवल्लभ, रजक (धोबी)

स्थान कुरवपुर, गंगा नदी

विशेष इंद्रियतृप्ती, भक्ती, गुरूकृपा, पुनर्जन्म

शेवट श्रीपादांचे गंगेत विलीन होणे

◆ Hashtags

#गुरुचरित्र #अध्याय९ #श्रीदत्तात्रेय #श्रीनृसिंहसरस्वती #रजकवरदान #कुरवपुर #दत्तभक्ति #मराठी #सनातन #आध्यात्मिक

🙏 श्री गुरुदत्तात्रेयाय नमः! जय गुरुदत्त! 🙏

◆ आमचे सर्व लिंक एकाच ठिकाणी:

ब्लॉग: https://marathi-strotra.blogspot.com

Telegram: https://t.me/marathistrota

Instagram: https://instagram.com/sarva_marathi_strota

YouTube: https://youtube.com/@sarva_marathi_strota

Facebook: सर्व मराठी स्त्रोत

Linktree: https://linktr.ee/sarvamarathi_strota

कृपया सर्व प्लॅटफॉर्मवर फॉलो करा.

---

🙏 जय ज्ञानदेव! जय विठ्ठल! जय गुरुदत्त! 🙏